Terug aan de slag met Nicolle van Mil

Ongeveer drie weken geleden deed ik verslag van het symposium "It's All In The Games", waarbij onder andere het onderwerp Gameverslaving de revue passeerde. Eén van de sprekers was Nicolle van Mil (26), behandelaar bij centrum voor verslavingszorg Novadic-Kentron. Ze helpt met haar werk vooral jongeren met hun verslavingsproblematiek, en ze gaf op het symposium een praatje over de behandeling van een "gameverslaafde" tiener.

Nicolle vertelde bijvoorbeeld dat, in het geval van de casus die ze presenteerde, bepaalde verslavingsproblematiek samenhing met faalangst en onzekerheid. Kort gezegd: een studie die niet lekker loopt, kan voor sommige studenten een soort aanleiding zijn om (onbewust) te willen ontsnappen in entertainment/recreatie, om maar niet aan de studie te hoeven denken. Wat natuurlijk het probleem niet oplost, maar alleen maar verergert!

Nicolle was zo vriendelijk me te woord te staan over het werk dat ze doet, en hoe een behandeling bij haar in zijn werk gaat.

Hoe kom je er bij om in de verslavingszorg te gaan werken?
"Ik heb eerst de Pabo gedaan, en toen ik daarmee klaar was vroeg ik me af, is dit nu wat ik voor me zie, meteen voor de klas? Ik vond de opleiding ook vrij gemakkelijk. Toen heb ik besloten om naar de Universiteit te gaan en Orthopedagogiek te studeren. Toen het tijd werd voor mijn afstudeerstage wilde ik iets doen wat niet zo voor de hand lag, en zo kwam ik op een stageplek in de verslavingszorg terecht.
Ik ben via het jeugdprogramma van Novadic-Kentron, Behandeling Jeugd, met cliënten in aanraking gekomen en toen is het balletje gaan rollen. Ik werk nu sinds juni 2008 vast voor dit bedrijf. Het kan best moeilijk zijn, sommige cliënten hebben zware problemen en gedragsproblematiek. Het is ook best een drukke baan, want je wilt toch alle cliënten goed tot hun recht laten komen. Maar het is echt een hele leuke baan, erg uitdagend en afwisselend! Ik kan het iedereen aanraden!"

Kun je iets meer vertellen over hoe zo'n behandeling bij jou in zijn werk gaat?
"Voorheen werkte men met straffen/negatieve bekrachtiging. Bijvoorbeeld cliënten privileges ontnemen als ze zich niet aan afspraken hielden. Dat had wellicht ook zijn werking, maar tegenwoordig geldt: belonen, belonen, belonen. Met kleine stapjes werken we naar een groot einddoel toe. Een terugval kan soms het resultaat hebben dat je tegen jezelf zegt, zie je wel, ik hou me niet aan mijn afspraak met mezelf, ik kan het toch niet. Bijvoorbeeld de gedachte 'ik zou 2 uur gamen, het is 2,5 uur geworden' en dan gaan gamen om er niet over na te hoeven denken. Wij proberen het zelfvertrouwen op te bouwen door elke keer te belonen als het goed gaat."

Dus je probeert de negatieve spiraal om te zetten naar een positieve spiraal?
"Ja, en dat kan op heel veel verschillende manieren. Ik heb nu bijvoorbeeld een cliënt die naar ons toe kwam omdat hij zelf een probleem signaleerde met internet. Overmatig MSN-en en video's bekijken. We hebben het doel opgesteld om toe te werken naar 1 uur per dag. Om hem er zelf aan te helpen houden, heeft hij een aantal wekkers gezet om hem uit die "roes" te helpen. Met "roes" omschrijven mijn cliënten dat gevoel dat je krijgt als je iets doet wat je prettig vindt, een soort dronken gevoel. Die wekkers zorgen er in ieder geval voor dat dat uur niet zomaar voorbij gaat.
Een andere oplossing was een tijdklok tussen de PC en het stopcontact, zodat hij niet als hij 's ochtends opstaat automatisch de computer aan kan doen, maar dat hij zich dan realiseert, en nadenkt 'waar ben ik mee bezig' door die extra handeling."

Heb je tips voor studenten die een beetje hetzelfde hebben, maar echt met de PC moeten werken?
"Je kan bijvoorbeeld reminders ophangen naast je monitor, zodat je telkens er aan herinnerd wordt wat je zou doen. Ik heb zelf een laptop zonder internet, dat is ook een manier. Dan kun je af en toe wel op een computer met internet informatie opzoeken, maar dan blijf je er niet zo achter hangen."

Ander advies dat van Mil heeft voor studenten met studievertraging is om gebruik te maken van de hulpverlening die vanuit Hogescholen en Universiteiten wordt aangeboden (decanen, studentenpsychologen). "Als je de studie niet leuk vindt, dan moet je misschien een andere studie zoeken. Maar als het je niet lukt om een andere reden, is het goed om hulpverlening in te schakelen. Ik begrijp van mijn cliënten dat ze wel goed begeleid worden vanuit de studie, en dat als er contact is geweest met de decaan, er vanuit de opleiding wat soepeler met de cliënt kan worden omgegaan."

Wanneer is het tijd om buitenschoolse professionele hulp te zoeken? "Op het game-symposium werd me dit ook gevraagd, door een ouder: Wanneer is een probleem nu echt een probleem. Mijn mening is dat als je al ongerust bent als ouder, en je weet dan al vaak niet alles van waar je kind mee bezig is, dat het dan waarschijnlijk een goed moment is om bij ons te komen. Als je heel onrustig wordt als je bijvoorbeeld niet kunt gamen.. Zoals we bij alcohol en drugs zeggen, als het een functie voor je krijgt dan is het opletten geblazen. Als het zo belangrijk voor je wordt dat het veel tijd in beslag neemt. Het is ook een belangrijk signaal als mensen in je omgeving er opmerkingen over maken. Als je dag/nachtritme verstoord raakt, als je andere dingen laat om in de behoefte te voorzien. Als je tegen jezelf zei, vandaag zou ik het niet doen, en het dan toch deed. Als je jezelf erg afzondert."