Wees je eigen held!
Zoals je in het forum kunt lezen ben ik iemand die veel problemen heeft (gehad) met faalangst. Ik ben een controlfreak, een people-pleaser en een perfectionist en dat werkt verlammend op het maken van werkstukken. Zelfs als ik iets wil schrijven voor deze website, waarbij ik alleen aan mijn eigen eisen hoef te voldoen, stel ik het uit.
Toch was het eerst nog erger. Een jaar geleden had ik nooit gedacht zo ver op mijn studie-traject te zijn als ik ben. Omdat ik een aantal oorzaken kan aanwijzen, en hoop dat anderen ermee geholpen worden, begin ik dus vandaag met een serie columns over de dingen die mij 17,3 studiepunten verder hebben geholpen.
In september was alles nog behoorlijk bij het oude. Ik piekerde me suf, kwam niet tot productie die echt tot resultaten leidde. Het huis was schoon en ik ging elke avond naar bed met een schuldgevoel. Maar op 29 september zag ik een tweet zag van @ZBdigitaal: blogster Margreet van den Berg, van het ICT-en-Onderwijs weblog, had vrijkaartjes voor een symposium over de risico’s en mogelijkheden van gamen. Ze zocht iemand die er, in ruil voor vrijkaartjes, een stukje over wilde schrijven.
Ik was best in het onderwerp geïnteresseerd, en dacht dat ik er misschien ook wel iets mee zou kunnen voor mijn opleiding. Maar belangrijker nog: ik dacht dat een “avontuur” me uit mijn sleur zou kunnen halen, en een serieuze deadline voor een verslagje me goed aan het werk kon zetten. Ik was nog nooit eerder op een symposium geweest en ik ging in mijn eentje. Ik vond het doodeng.
Maar ik ging. En het was leuk! Omdat ik het gevoel had dat ik een taak had, stond ik heel anders tegenover het symposium. Omdat ik een prestatie wilde afleveren, deed ik extra mijn best om op de dag zelf om me heen te kijken en de boel te ervaren. Bovendien prikkelde het me om op een andere manier na te denken over mijn studie: een manier waarop ik de boel wél kon overzien en er minder tegenop zag...
Eindconclusie: Wees een held. Wees je eigen held! Kom je op internet iets tegen waarbij een stemmetje vanbinnen je zegt dat het misschien leuk is: DOEN. Wat maakte die studie ooit interessant voor jou? Zoek dat gevoel weer op. Negeer al die verhalen van docenten over hoe je hoort te zijn; doe het op jouw manier en maak jezelf enthousiast met wat er uit komt. En leer tegelijkertijd iets nieuws!
Mocht je nou niet weten wat in jouw situatie je misschien kan prikkelen, en niemand om je heen heeft een idee: vraag het in ons ons forum! Ik denk graag met je mee.
Volgende keer: Wees meedogenloos!
Wie is online
Nieuwe leden
- meisje1989
- Gfloet1966
- erikvoncken
- Éiredruantia
- jovego2
Reacties
Hi Anneke, een goed verhaal.
Hi Anneke,
een goed verhaal. Ik ken het gevoel van tegen die berg van werk opkijken en wat je allemaal wel niet zou moeten doen. Een schuldgevoel is dan ook niet meer ver weg en kan je lamslaan.
Drie punten vallen mij op in je verhaal:
1. Je hakt de berg in stukjes. Door een (extra)taak op je te nemen waar je een echte deadline voor had ben je je eigenlijk op een klein stukje van de berg gaan richten. Dit was een succes en dat motiveert. Blijf hakken!
2. Je neemt de eerste stap. Iets wat moed nodig heeft en eigenlijk vaak het moeilijkste is om te doen. Toch zie je al snel dat wanneer de eerste stap is genomen de rest vanzelf volgt. Als ik zelf voor een eerste stap sta vraag ik me altijd af: Wat is het ergste dat er kan gebeuren? Bijna altijd valt het dan reuze mee.
3. Passie. Zoek waar je enthousiasme ligt. Vaak is dit ook waar je goed in bent en waar je energie van krijgt. Dit voed je enthousiasme, je zelfvertrouwen en je focus. Dit is niet makkelijk en veel mensen komen er pas laat achter. Begin hier dus zo vroeg mogelijk naar te zoeken op alle mogelijk manieren die je je kan bedenken!
Deze drie punten zijn overigens tips voor iedereen lijkt me. Ik kijk uit naar je volgende column. Keep them coming!
Hoi Maikel, Precies, door de
Hoi Maikel,
Precies, door de boel makkelijker te maken door het in hapklare brokjes te hakken, gaat het afronden van taken een stuk beter. Hier schrijf ik ook een column over binnenkort.
De passie terugvinden voor de studie is wat heel veel mensen denk ik nodig hebben als ze in een studiedip zitten. Veel mensen, ik ook, vragen zich af waarom ze de studie zijn gaan doen. Of ze wel geschikt zijn voor die baan die eigenlijk bij het diploma past. Jezelf dan laten zien dat je het kan, en wat er ook alweer leuk aan was, scheelt enorm.
Ik hoop dat mensen met de inspirationele columns wat geholpen worden om wat anders tegen de dingen aan te kijken! :)
2 grote stappen in mijn studie
Ik ben een enorme conservatief: eigenlijk ben ik op m'n best in een sleur, waarin alles bij het oude blijft. Ik hou niet zo van verandering, kan er ook niet zo goed tegen.
Her risico daarvan is dat als je langzaam afglijdt naar een bepaalde staat van niets-doen, je dan daar heel moeilijk (zeg maar: niet) uit komt.
In mijn geval werkte ik al ruim een jaar bij de ING, en mijn studie was klaar, dat wil zeggen, behalve de bachelorscriptie. Daar staat 3 maanden voor, maar ik was er ondertussen al bijna 2 jaar mee "bezig"; veel meer dan een voorstel en een klein beetje voorwerk hield dat niet in.
Mijn baas bij ING riep mij bij haar, met de vraag: "hoe gaat het eigenlijk met je scriptie?". Ik, heel eerlijk: "niet zo super". Zij: "Je weet nog van onze afspraak he? Je jaarcontract wordt alleen verlengd [over 3 maanden] als je je bachelor hebt.".
Dat was voor mij de "druppel": ik ben naar Maastricht gegaan, heb twee lange gesprekken met m'n studiebegeleider en scriptiebegeleider gehad. Ik heb vanaf toen echt hard gewerkt aan mijn scriptie, met elke 2 weken een reis naar Maastricht (6 uur reizen voor 1 uur overleg). Dat was het zeker waard, want ik heb mijn scriptie net voor de deadline gehaald. Mijn jaarcontract werd overigens niet verlengd, maar dat was wegens een reorganisatie waarbij de hele afdeling weggesaneerd werd.
Afgelopen maart kwam een tweede grote schok: mijn vriendin, met wie ik 5.5 jaar iets had, maakte het plotseling uit. Hoewel het een enorme schok was, besefte ik me tegelijkertijd dat ik vrij was: het enige waardoor ik nog gebonden was, was mijn baan. Ik heb toen besloten die op te zeggen en naar de andere kant van het land te verhuizen om alsnog ergens een master te doen: Civiele Techniek in Enschede. Ook een vorm van studie afmaken, want ik had mezelf wel beloofd om nog eens een master te gaan doen.
Kennelijk heb ik een grote schok nodig, bij wijze van "schop onder m'n hol" om iets aan mijn patroon te veranderen. M'n probleem is anders dan dat van als Anneke, maar de oplossing is min of meer hetzelfde. Ik vraag me af of dit universeel is, welke blokkade iemand dan ook heeft om een studie (of wat dan ook) af te maken.
Ik weet dit inmiddels van mezelf en het werkt ook voor kleine dingen. Als ik moet studeren (of werken) en ik zit al een uur te nietsen (internetten, krant lezen oid) dan ga ik gewoon even wat helemaal anders doen: een wandelingetje, even wat klussen in huis (opletten, dat kan ook een heel mooi SOG-object zijn) of zoiets.
Nieuwe reactie inzenden